Nie ma to jak być chorym.. Ale przynajmniej nie muszę wychodzić z domu. 

"Wspomnienia"

Każdy się czegoś boi, ale nie każdy to okazuje. Mnemofobia, to lęk przed wspomnieniami. Ale dlaczego mamy lękać się wspomnień ? "Można oczy zamknąć na rzeczywistość, ale nie na wspomnienia". Całe życie na nie pracujemy, więc żyjmy tak, żebyśmy mogli wspominać , to co było, z uśmiechem na twarzy. Wspomnienia należy uważać za dobro, bo jest to coś, czego nikt inny nie może nam odebrać. To nasza indywidualna własność. Czy zastanawiałeś się kiedyś dlaczego częściej wspominanie tych dobrych etapów w twoim życiu doprowadza cię do łez, a nie przywoływanie tych złych ? W życiu potrzebna jest przede wszystkim pewność siebie, wiedza oraz determinacja, która może wskazać nam drogę do szczęścia. Jestem przerażona, że tak wiele negatywnych czynników na mnie wpływa, a ja się im poddaję. Byłam kimś innym, zanim poznałam tych wszystkich ludzi. Byłam całkiem inną osobą zanim zaczęłam im pomagać. Od pewnego czasu problemy, to moja codzienność. Ja już po prostu nie potrafię inaczej żyć, a zmienić się, to nie lada wyzwanie. Możesz unicestwić, to co złe, ale nie masz pewności, że nie przyjmie to postaci bumerangu z podwójna siłą. Cofam się w pamięci do chwili w której żyłam beztrosko, byłam tylko dzieckiem. Co zdecydowało, że teraz jestem, jaka jestem? Dlaczego tak często przemawiają przeze mnie wspomnienia ? Myślę, że to nie istotne. Ale na dzień dzisiejszy muszę nauczyć się żyć bez przeżywania swojego życia w wyobraźni. To droga donikąd. 

" Na świecie nie ma ludzi normalnych i nienormalnych, tylko są Ci pozamykani w zakładach i Ci którzy nie zostali jeszcze przebadani"