"Zguba społeczeństwa.."

Każdy z nas napotkał na swojej drodze jakieś problemy. Te mało ważne, jak również takie, które zaważyły na szalce naszego życia. Im dłużej żyjemy na tym świecie, tym bardziej jesteśmy świadomi trudów egzystencji, bytu, a życie samo w sobie przestaje być kolorowym. Choć możemy uwzględnić tutaj to, że czasem są też fajne momenty, które warto zapamiętać, dzięki którym nasze życie nabiera kolorów. Zaczęłam temat problemów, lecz tak naprawdę chciałam zwrócić uwagę na zanik ludzi empatycznych w naszym społeczeństwie. Dlaczego tak się dzieje, od czego może to zależeć? Czemu ludzie są tak egoistyczni? Dlaczego nie widzą nic, poza czubkiem swojego nosa? I właśnie na te pytania postaram się przybliżyć nam odpowiedź :) Z mojego punktu widzenia okazywanie emocji w XXI wieku staje się wstydem. Liczy się tylko to, aby skorzystać, nawet poprzez "podcięcie skrzydeł" drugiej osobie. Czemu wszędzie szerzy się te cholerne chamstwo? Im masz więcej, znajdujesz się na coraz to wyższych szczeblach w hierarchii "mam-czyli jestem kimś". Ale czy to ma sens? Do czego ludzie mają zamiar dążyć poprzez takie właśnie postępowanie.. Tylko i wyłącznie do bycia zadufanym w sobie. Jest taka jedna rzecz, o której warto wspomnieć. No bo ja rozumiem, mieć i pomagać innym. Ale czy zatrzymywanie wszystkiego przy sobie nie oddziela nas od innych? Otaczamy się warstwą samolubności, materializmu.. Zamykamy nasze serca. A tym samym stajemy się odporni na ludzką krzywdę. Empatia w społeczeństwie zanika, każdy przeistacza się w samotnie pływającą łódkę, po bezkresnym morzu..